Ս.թ. հոկտեմբերի 16-ին «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանից ստացավ ծանուցում առ այն, որ «Արարատ» կենտրոնի հայցն ըննդեմ «Կովկասի ինստիտուտ» հիմնադրամի դատարանում ընդունվել է վարույթ (որոշումը կայացվել է ս.թ. հոկտեմբերի 7-ին)։ Տեղեկացվում է նաև, որ դատական նիստի ժամանակի և վայրի մասին պատշաճ ձևով լրացուցիչ կծանուցվի։

http://blog.ararat-center.org/?p=317

Կարծում եմ այս գործի ելքը շատ կարևոր նախադեպ կլինի Հայաստանի պատմության մեջ։ Ի վերջո մի կողմ թողնելով բոլոր տեսակի հարցերը, սա մեր անվտանգության խնդիրն է։ Վաղը մյուս օր իշխանությունների սխալ քաղաքականության պատճառով անընդհատ սրվելու են հայերի ու թուրքերի հարաբերությունները ու ցանկացած, թուրք, քուրդ կամ ես իմ ինչ մարսեցի հայտնվելով Հայաստանում պետք է հասկանա, որ այստեղ կա մի սահման, որից այն կողմ ինքը չպետք է անցնի։

Ահա այսպիսի լուր ենք կարդում թուրքական ժխտողական կայքերից մեկում որը հղում է անում շվեցարական թերթի վրա
historyoftruth.com/news/switzerland-ready-for-committee-of-historians-4230.html

Department of Politics Chairman of Swiss Foreign Ministry, Thomas Greminger stated that Switzerland is ready to continue its efforts towards mediation between Turkey and Armenia. Greminger said that his country may contribute to the ’committee of historians’ that will make researches on 1915 events.

According to the report of Schaffhauser Nachrichten, Thomas Greminger said that it is the turn of Turkish and Armenian parliaments after the protocols are signed by Turkish and Armenian Foreign Ministers in Zurich. He said that Switzerland may still contribute development of relations between Turkey and Armenia after this point.

He said that his country may also contribute the ’committee of historians’, near other studies.

Հիշեցնեմ որ Սերժ Սարգսյանը իր հոկտեմբերի 10 ելույթում հստակ հայտարարեց որ միջկառավարական ենթահանձնաժողովը պատմաբանների հանձնաժողով չի
http://www.7or.am/hy/news/2009-10-10/7361/

1. ցանկացած հարաբերություն Թուրքիայի հետ չի կարող կասկածի տակ դնել հայ ժողովրդի հայրենազրկման ու ցեղասպանության իրողությունը: Այն հայտնի փաստ է եւ պետք է ճանաչվի ու դատապարտվի ողջ առաջադեմ մարդկության կողմից: Միջկա­ռավարական հանձնաժողովի համապատասխան ենթահանձնաժողովը պատմաբան­ների հանձնաժողով չէ,

ԱԳՆ-ն կամ նախագահի աշխատակազմից պարտավոր են հերքել այս լուրը կամ եթե այն իրապես կա ապա բացատրություններ պահանջեն Շվեցարիայի ԱԳՆ-ի այս անդամի խոսքերի վերաբերյալ, որը իր ձևով է մեկնաբանում պրոտոկոլները։
Ի վերջո ամեն օր մեզ քարոզում են թե այսուհետ պետք է եռանդուն աշխատենք, այս անենք այն անենք, դե փաստորեն սկսեք աշխատել պարոնայք, մենք դրա համար ձեզ վարձատրում ենք։ Թե էլի հույսներդ դնելու եք բլոգերների ու սփյուրքահայերի էնթուզիազմի վրա՞։ Պրծան այդ օրերը․․․ ։ Եկան նոր ժամանակներ։

Թարմացում՝ Կոգովիտի մոտ կարդում ենք շվեցարական թերթի օրիգինալ տարբերակը

Էրդողան. «Թուրքիայի խորհրդարանը չի վավերացնի հայ-թուրքական արձանագրությունները՝ մինչև Ադրբեջանի օկուպացված տարածքներից հայերը դուրս չգան»։  
http://www.7or.am/hy/news/2009-10-11/6840/

Գյուլի այս հայտարարություններից հետո Հայաստանի եվրաուղին դարձավ ծիածանի հետևից վազելու նման մի բան: Կարճ ասած հայ եվրաինտեգրատորներին մնում է երկու ուղի, կամ փորձեն հասկանալ որ սեփական խնդիրները ինքուրույն պետք է լուծել, կամ էլ դառնալ թուրքաինտեգրատոր:

Ծանոթացեք նոր ֆրենդի հետ , ներկայացնում եմ samurai_uhi-ն:

Նա լավ երգեր է հավաքել, շատ ակտուալ է այս մեր ներքին անցուդարձին:
Կարող եք լսել դրանք այս հղումներով

http://samurai-uhi.livejournal.com/1928.html
http://samurai-uhi.livejournal.com/1700.html
http://samurai-uhi.livejournal.com/1393.html

Բողոք Նյու Յորքում
Գուդոկներ Երևանում
Մենենդեզը անվանում է հանձնաժողովի գաղափարը անհեթեթություն
Գյուլը հարձակվում է Սփյուռքի, ( Խոսրով Հարությունյան դաշնակից ունեցավ )
Ալիևը հիշեց Զանգեզուրը, որը ըստ նրա բաժանում է թուրքական աշխարհին

Որպեսզի նախորդ գրառումս շատ սյուռռեալիստական չթվա, ես ձեզ առաջարկում եմ պատկերացնել այսպիսի վիճակ:
Երեկ լուրերով պատմում էին որ վրաց սահմանապահները արդեն երրորդ հայ քաղաքացուն են փախցրել տարել սահմանամերձ գյուղից: Մեկին արդեն վեց ամիս է պահում են Թիֆլիսի բանտում:
Մինչև հիմա ՀՀ պետություն կոչվածը ոչ մի քայլ չի արել այս հարցերը կարգավորելու համար ու ընդանրապես ոչ մի արձագանք չկա պետական մարմիններից:

Դե հիմա պատկերացրեք հայ-թուրքական բարեկամության պակտը ստորագրելուց հետո թուրք զինվորները մտնում են Հայաստանի տարածք ինչ որ իրենց գործերով: Խոսքի ինչ որ քուրդ են ուզում բռնել,  կամ էլ ուզում են գնան Փարաքարի կազինոներում կայֆավատ լինեն, կամ էլ անասուններ են տեսել ուզում են ուտել ու գալիս տանում են: Եթե ֆանտաստիկ է թվում ապա իմացեք որ հենց այսօր Թուրքիան պարբերաբար խախտում է Իրաքի, Հունաստանի ու Կիպրոսի սահմանները:

Էս ղեկավար կազմի  մեջ մի տղամարդ կա որ դուխ կունենա հրաման տալ կրակել թուրք զինվորների վրա: Կա՞ տղամարդ: 
Պատասխանը լավ էլ գիտեք, դե ուրեմն մի մտածեք թե օն-լայն գենոցիդը սյուռռեալիզմ է:

Օպենում հերթական «երկաթյա» փաստարկներ են բերում թե ինչու հիմա հնարավոր չի նոր Ցեղասպանություն:
Ասում են հիմա Ինտերնետ կա: Է հետո ինչ, ավելի վատ որ ինտերնետ կա: Դա կլինի պատմության մեջ առաջին օն-լայն գենօցիդը:

Ինչպես միշտ առաջինը կլինենք  պատմության մեջ:
Պատկերացնում եք օրինակ բռնել են Վազգեն Մանուկյանի գլուխն են ջարդում քարով, ինքն էլ այդ պահին գոռում է սիրեցեք թշնամիներին իսկ թուրք խաժամուժն էլ բջջայիններով նկարում է, ու հետո տանում Յութուբ քցում :  Բա մասսայական բռնաբարությունների տեսարանները, Յութուբը ուղղակի կտրաքի այցելուների քանակից:  Կամ պատկերացրեք թուրք-քրդական խաժամուժը մտել թալանում է Գագիկ Ծառուկյանի դղյակները, Յութուբի տաս րոպեանոց պահերը չեն հերիքի որ համայն մարդկությունը վայելի այդ հիրավի  պատմական անցքերը:

Ինտերնետ լինելը հո չի նշանակում որ ինտերնետով արագ ռազմական օգնություն կստանաս:  Եթե իհարկե ինչ որ մեկը ուզենա օգնել որը շատ քիչ հավանական է: Կամ ինտերնետ լինելը հո չի նշանակում, որ քո զինվորները կկռվեն հայտնի չի հանուն ինչի: Եթե երկիրը վերածել ենք քիրվաների հասարակաց տան ապա հանուն ինչի՞ կռվել: Ինտերնետի էդքան կայֆերը թողած գնանք կռվե՞նք:  Եթե սեփական մաշկը փրկելու համար ապա ավելի հեշտ է նախապես փախնել:  Ու գնալ այնտեղից ինտերնետում պայքարել կամ Google-earth-ով հայրենի երկիրը նայել:

«Հստակ գիտակցելով քաղաքական բանավեճի նրբությունը որ առկա է հայ-թուրքական նոր հարաբերության սկզբնավորման մակարդակում, մենք համարում ենք, որ հայկական կողմը պետք է ամուր լինի ցեղասպանության ճանաչման իր դիրքորոշման մեջ: Հասկացեք, մենք հետնորդներն ենք նրանց, ով ենթարկվեց ոչնչացման (սպանվեցին, այրվեցին, ողջ-ողջ թաղվեցին, սովամահ եղան, ցրտահարվեցին, ենթփարկվեցին հալածանքի եւ ծաղրանքի իրենց հայրենի հողից արտաքսվելով), եւ մենք իրավունք չունենք, որ մոռացությունը հաղթի քաղաքական բանավեճերի հետ մրցակցությունում: Դրա համար էլ աննպատակահարմար ենք համարում որեւէ հանձնաժողովի ստեղծումը, որը քողարկված, պատմական արխիվների ուսումնասիրության անվան տակ, կարող է ցեղասպանության հարցի վրա գցել կասկածի ստվեր: Միեւնույն ժամանակ մենք չենք ցանկանում, որ թուրքական կողմը սփյուռքին մեղադրի Հայաստանի հանրապետության գործերին միջամտելու համար եւ հայ-թուրքական հարաբերության նորմալացմանը խոչընդոտելու համար: Այսու, առաջացել է անհրաժեշտություն,ո ր Հայաստանի նախագահ Սերժ սարգսյանը ցրի բազմամիլիոն սփյուռքահայության մոտ առաջացած բոլոր կասկածները», գրում է Արամ առաջինը:
http://www.lragir.am/armsrc/society-lrahos29283.html

---------------------
 
 Ապրես Կաթողիկոս

Առաջներում երբ թուրքերը դեռ չէին քաղաքակրթվել, կազմում էին այսպիսի քարտեզներ


Աղբյուրը Արարատ Կենտրոն
Մոտավորապես նույն թեմայով առաջակում եմ կարդալ Լուսինե Սահակյանի մյուս հոդվածը 

ՏԵՂԱՆՈՒՆՆԵՐԻ ԹՈՒՐՔԱՑՈՒՄՆ ՕՍՄԱՆՅԱՆ ԿԱՅՍՐՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ ԵՎ ՀԱՆՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ԹՈՒՐՔԻԱՅՈՒՄ

Օպենում Գռուլը, Արծիվը ու ես բանավիճում էինք փափուկ ճակատի մասին:
Փափուկ ճակատի առաջին ձնծաղիկները հայտնվեցին:
Սա դեռ սկզիբն է, բա պատկերացրեք ինչեր է դեռ սպասվում, ինչքան մարդասպան, ՊԿԿ-ի անդամ, թուրք ավանտյուրիստ, ես իմ ինչ հոգեկան հիվանդ կա էդ երկրում: Բա պատկերացրեք վաղը մյուսը օրը մի թուրքի սպանեն Հայաստանում:
Երևի ատոմակայանն էլ հանձնեք թուրքերին էլի պարտքի տակ մնանք:
Շատերը պարսիկների օրինակն են բերում: Պարսկաստանը աշխարհի կողմից իզոլացված երկիր է, ու ձգտում է լավ հարաբերություններ պահպանել մեր հետ ու չնայած, որ վերջին տարիներին երևի մի տասնյակ պարսիկ սպանված կլինի կենցաղային հողի վրա, միևնույն է չի բերել քաղաքական լուրջ հետևանքների:
Հիմա ասում են մտանք կռվի մեջ պիտի պայքարենք, մոտավորապես նույն բանն էին մտածում գերմանացի գեներալները երբ Հիտլերը երկրորդ ճակատ բացեց ու մտավ մի կռվի մեջ որտեղ հաղթել չեր կարող:
Կռվան մինչև վերջ, էշ նահատակ եղան ու վերջում լրիվ պարտվեցին, փոխանակ Հիտլերին տապալեին ու տեղնուտեղը դատեին որպես պետության դավաճան:

p.s. հետաքրքիր առաջարկ է իմհկ նախագահի նկատմամբ վստահության հանրաքվեյի գաղափարը։

Լրագիր.ամ

Պատմության համար ֆիքսենք, որ իմանանք թե ովքեր էին տանում հայոց ազգը դեպի նոր աղետ: 
Դե իհարկե իրենց տերերի հետ միասին:

Ապրիլի 23 հաջորդ օրը  Ցեղասպանություն, 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը
Օգոստոսի 31, հաջորդ օր սեպտեմբերի 1, ամենամեծ համաշխարհային պատերազմի սկիզբ

Մի օր երբ արթնանանք ու իմանանք որ սկսվել է նոր պատերազմ չասեք թե չէին զգուշացրել

Прочитал здесь http://comte-de-varand.livejournal.com/438605.html
затем здесь http://infernoarm.livejournal.com/122289.html

захотел ответить , получилось минитеория, открыл отдельную тему

Женшины это как бы народ или толпа. У нее огромная энергетика, но она трудно управляема. Как атомная энергия она может разрушать все вокруг основательно, но также может и дать мирную энергию окружающим. Во что превратится женщина уже зависит от мужчин, вернее также от общества и культуры.

Мужчины это как бы власть. Мужчины бывают двух типов, условно. Есть еще и другой тип, но он редкость ... Западный тип который духом слаб, посему дает свободу женщине ну типа на бери свободу, хотя женщине не нужна свобода сама по себе. Женщине нужна отвественный мужчина (власть) то есть нормальный отвественный человек который силен духом и умеет обеспечивать материально. Западный тип мужчины развращает женщину поскольку дает свободу ее инстинктам. А когда женщины под воздействием инстинктов начинают еще лезть в общественные дела то начинаются нехорошие явления. Примерно как толпа без лидеров.

Восточный тип мужчины тоже слаб. И чтобы скрыть свою слабость он надевает паранджу на женщину чтобы подавить искуственно ее энергетику. Восточный тип мужчины не умея управлять энергией женшины, от страха перед потерей контроля, просто отказывается от этой энергий. Этот отказ и влечет за собой увядание культуры, живописи, музыки, ведь все это создается женской энергетикой.

Вообщем думаю ни то ни другое не правильно с точки зрения общественной полезности.

Երևի թե տեղյակ եք, որ ԱՄՆ-ի հայ ուսանողները ստորագրահավաք էին սկսել որպեսզի իրենց մոտ Հայաստանի պատմությունը դասավանդվի այն նույն դասագրքերով ինչ որ այստեղ Հայաստանում, և դեն շպրտվեն կեղծ հայագիտական դպրոցի անգրագետ դասագրքերը:
Համառ պայքարից հետո, մեր ակադեմիայում տեղի ունեցած թեժ քննարկումներից հետո ի վերջո կարելի է արդեն ասել որ ունենք հաղթանակ: Այսուհետ մեր հայրենակիցները, և ոչ միայն հայերը, հնարավորություն կունենան սովորելու Հայաստանի պատմությունը բարձր մակարդակի վրա:

Այս թվացյալ համեստ հաղթանակը իրականում շատ մեծ ձեռքբերում է, քանի որ շանս է առաջանում, որ նոր հայագետների սերունդը Արևմուտքում ստանալով լուրջ գիտելիքներ կկարողանա ներդնել Արևմտյան գիտական բաստիոնի մեջ մեր հայաստանյան տեսակետները, որը մի քանի գլուխ բարձր է, բայց քանի որ լավ չի ներկայացվում ապա այդպես էլ մնում է անհասանելի արևմտյան շրջանակների համար: Իսկ երբ կարողանանք գրավել Արևմտյան գիտական պատմական բաստիոնները ապա դրանից հետո թուրք-ադրբեջանական խաժամուժի կեղծարարությունների քիթ ու մռութը ջարդելը կլինի ընդամենը տեխնիկայի խնդիր:

Իսկ հիմա ներկայացնեմ թե ինչպես և ովքեր ստեղծեցին այս հաղթանակի հիմքերը:
Առաջինը Արմեն Այվազյանը, որը 1998-ին տպեց ««Հայաստանի պատմության լուսաբանումը ամերիկյան պատմագրության մեջ (քննական տեսություն)» գիրքը ( շնորհիվ Armenianhouse.org-ի գիրքը կա համացանցում ) որտեղ մանրակրկիտ ձևով բացահայտվեցին այն բոլոր աղավաղումները, սխալները ու նույնիսկ կեղծիքները որոնցով լցվել էր հայագիտությունը Արևմուտքում: Ջախջախիչ վերլուծություն, որին այդպես էլ ոչ մեկ հանգամանորեն չպատասխանեց, եթե չհաշվենք Ռասելի հիստերիկան:

Հետագայում 10 տարիների ընթացքում գաղափարը տարածվեց ու ներծծվեց մարդկանց մեջ, և ի վերջո 2008-ին Արթուր Արմինը և մի շարք այլ անհատներ, որոնց ոչ բոլորի անունները գիտեմ, սկսեցին կազմակերպված պայքար: Ստեղծվեց կես ժամանոց ֆիլմ, որտեղ հակիրճ ներկայացվեցին հիմնական աղավաղումները: Պարզ ցույց տրվեց, որ այդ պատմական աղավաղումներից ամենաշատը օգտվում են թուրք-ադրբեջանական քաղաքական հայատյաց շրջանակները:

Ֆիլմը ունեցավ մեծ ազդեցություն, լուսաբանվեց մամուլում: Հատկապես լուրջ դերակատարում ունեցավ Ստեփան Քիրեմիջյանը, որի ակտիվ քարոզչական աջակցության շնորհիվ շատերը միացան շարժմանը:
Ինչ որ է, ունենք կոնկրետ արդյունք, որը հուսանք կտա իր պտուղները: Իսկ վերջում էլ ներկայացնեմ Քիրեմիջյանի վերջի ելույթը այս դեպքերի կապակցությամբ:

Վերջում ուղղակի ավելացնեմ, որ այս ամենը կարող է օգուտ բերի եթե ի վեջո զուտ հայտարարություններից ու որոշումներից այն կողմ դառնա գործ:  Այլապես ամեն ինչ կմնա նույն վիճակում: Պետք են մարդիկ ուսանողներ, գիտնականներ, որոնք կգրեն հոդվածներ, գրքեր, կզարգացնեն տեսություններ, կհրապարակեն դրանք հեղինակավոր գիտական պարբերականներում: Եթե դա չարվի ապա ինչքան էլ պայքարներ մղվի ապա միևնույն է Ռասելի, Սյունի և այլոց խայտառակ գրքերը կմնան էլի միակ «հեղինակավոր» աղբյուրները:

հ.գ. Ներողություն եմ խնդրում եթե որևէ մեկին չեմ նշել: Եթե տեղեկություն ունեք այս ամենի մասին, որ ըստ ձեզ կարևոր է հաճույքով կավելացնեմ:

Ո՞ր կներեք ապուշը մտածեց այսպիսի նկարներ ստեղծել ու տարածել լրատվական կայքերում:
Պարտադիր է՞ իմ պետության պետական դրոշի վրա տարածվի ֆաշիստական ռեժիմի մի դրոշ:
Մի հատ սվաստիկա դնեն մի որևէ եվրոպական պետության պետական խորհրդանիշի վրա , սաղ աշխարհով աղմուկ կբարձրացնեն...

հ.գ. Ի դեպ մի նրբություն: Եթե Հայաստանի դրոշը լիներ ձախից ու առաջինը ապա էֆֆեկտը մի քիչ ուրիշ կլիներ քան այսպես:

Մի օր հանգիստ չեն թողնում էս մեր հարևանները: Անընդհատ մի բան են մոգոնում:
Պետք է դրանց անսպառ ու մարտնչող էներգիան օգտագործել ի օգուտ մեզ, ուղորդելով այն դեպի մեր ճարպակալած ուղեղով չինովնիկները , օտարամոլ ակադեմիկոսները ու պատմաբանները որոնք փրփուրը բերաններին անընդհատ ուզում են օտարացնեն մեզնից ուրարտական մշակույթը, դեպի աբսուրդային իրականություններում գտնվող կառավարությունը, որը ինչ որ «Նյու Վասյուկի» նախագծերի վրա միլլիոններ է ծախսում , իսկ Կարմիր Բլուրի ու Շենգավիթի նման կարևոր բաների համար մի երկու կոպեկ չի ճարում: