Սրտիս ու միտքիս ունեցվածքը ողջ,

Համաձայն գրքի կանխաբանության,

Որի պատճառով իսկույն սկսեց

Իմ մեջ նվազել իմաստությունը, ըստ առակողի,

Եվ ավելանալ ցանկությունները դեպի անբարին:

Հոգուս աչքերը չհառեցի ես

Իմ կյանքի գլուխ սուրբ Քրիստոսին,

Որ ընթանայի ճիշտ ճանապարհով:

Կամելով գնալ ավելի ուժգին` թաղվեցի սաստիկ,

Անչափին ձգտել` իմին չհասա,

Բարձրագույներին ծառանալ հասնել`

Նույնիսկ տեղիցս էլ գահավիժեցի,

Երկնային ուղուց անդունդներ ընկա.

Որքան ավելի շատ զգուշացա,

Այնքան ավելի վնաս կրեցի.

Ջանալով մնալ անվթար, անեղծ,

Խորտակվեցի ու ջարդվեցի իսպառ,

Մաքառել նաև ձախ կողմի վրա` գայթեցի աջով,

Նորը ձեռք բերել` նախկինն էլ կորցրի.

Վատ սովորույթից կտրվել` ընկա

Նոր կորստաբեր մոլորության մեջ.