Բրիտանացի ինժեներ Բրյուս Թասկերը փորձում է անհաջող բախել Հայաստանի եւ Համաշխարհային բանկի ղեկավարության դռները, ասելով, թե Երեւանի ջրամատակարարման բարելավման ուղղությամբ Համաշխարհային բանկի 30 միլիոն դոլար վարկային ծրագիրն իրականացվել է չարաշահումներով: Նրան, ինչպես եւ սպասելի էր, ոչ ոք չի լսում թե Հայաստանի կառավարությունում, թե Համաշխարհային բանկում: Թասկերն ասում է, որ չարաշահումներին անգամ մասնակից է եղել Համաշխարհային բանկի Երեւանի գրասենյակի նախկին ղեկավար Ռոջեր Ռոբինսոնը: Նա աչք է փակել որոշ հանգամանքների վրա, որոնք դեմ են եղել Համաշխարհային բանկի սահմանած կարգին եւ պարունակել են կոռուպցիոն ռիսկ:

Վերջին տվյալներով հոկտեմբերին ԿԲ-ի արտաքին պահուստները հասել են 1,366 միլլիարդ դոլլարի: (www.cba.am )

Հունիսի տվյալներով Հայաստանի արտաքին ու ներքին ամբողջական պետական պարտքը կազմում է 490 միլլիարդ դրամ, որը հունիսյան կուրսով հավասար է մոտ 1,350 միլլիարդ դոլլարի: 


Միայն վերջի շաբաթվա դոլլարայի հոսքը այնքան է որ ԿԲ-ն ստիպված է գնել օրեկան մոտ 10 միլլիոն դոլլար շուկայից որպեսզի դրամի արժեքը կայունացնի:

Բայց չնայած այս բոլորին ՀՀ-ն շարունակում է  միջազգային կառույցներից պարտքեր վերցնել:

 

ԱՄՀ-ի գործադիր խորհուրդը ավարտեց Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ցուցանիշների հինգերորդ դիտարկումը Աղքատության կրճատման եւ տնտեսական աճի եռամյա ծրագրի ներքո: Գործադիր խորհուրդը նաեւ բավարարեց հարկերի հայտարարագրման գծով 2007 թ. դեկտեմբերի վերջի համար կառուցվածքային չափանիշի փոփոխության մասին խնդրագիրը: Դիտարկման ավարտը թույլ է տալիս պայմանագրի շրջանակներում Հայաստանին տրամադրել եւս 3.28 միլիոն ՍԴՌ (շուրջ 5.2 միլիոն դոլար): Արդյունքում ծրագրի ընդհանուր հատկացումը կկազմի 19.68 միլիոն ՍԴՌ (շուրջ 31.4 միլիոն դոլար): a1plus.am

Հայաստանում և դրսում տնտեսագետների ու քաղաքական գործիչների մի հոծ զանգված կա որոնց համար, հայ ժողովրդին բլոկադայով «բռնաբարելը» դարձել է մի տեսակ մտավոր հոբբի: Ամեն անցող դարձող իր պարտքն է համարում հիշեցնել ու վախեցնել ժողովրդին բլոկադայով, ասելով թե քանի բլոկադան չի վերացել ապա լավ չեք ապրի, այնպես որ արեք այնպես, որ բլոկադան չլինի: Դե իսկ ինչ է հասկացվում դրա տողատակում բոլորս գիտենք:
Սա որպես նախաբան, իսկ հիմա բուն թեման: Վերջերս մեծ շուքով նշվեց Տեղուտի պղնձա-մոլիբդենային հանքավայրի բացման արարողությունը:  Նշվեց որ այն հսկայական եկամուտներ կբերի պետբյուջե, կստեղծի հազարից ավել աշխատատեղեր ու կարճ ասած ամեն ինչ լավ կլինի: Նոր անտառ էլ կտնկեն հնի փոխարեն:
Տեղուտի մասին շատ գրեցին ու դեռ կգրեն, բայց բոլորի աչքից վրիպեց մի կարևոր բան: Այդ ոնց է պատահում, որ բլոկադայի մեջ գտնվող երկրում հանկարծ շահավետ դարձավ մի հանքավայրի շահագործումը, որտեղից արտահանվելու է միմիայն հում չհարստացրած հանքանյութ:  Այսինքն երբ պետք է շահագործել ժողովրդի հարստությունը՝ հանքերը ապա այստեղ բլոկադան չի խանգարում, չնայած որ հանքանյութ արտահանելը դա շատ թանկ է տրանսպորտի տեսակետից:  Բայց երբ հանկարծ խոսակցությունը սկսում է գնալ թեթև ու ծանր արդյունաբերության մասին, որտեղ կարտադրվի ու կարտահանվի պատրաստի արտադրանք, հանկարծ պարզվում է, որ արդյունաբերություն հնարավոր չի զարգացնել քանի որ բլոկադան խանգարում է:  
Եվ Տեղուտը միակ դեպքը չէ: Կարելի է էլի նման օրինակներ գտնել: Ուղղակի մեր տնտեսա-քաղաքական վերնախավի համար ( լինեն դրանք իշխանամետ, հհշածին, թե գրանտակեր էական չի ) բլոկադան դարձել է հարմար պատրվակ որով սքողվում է երկրում վարվող սխալ, ես կասեի նույնիսկ հակաժողովրդական տնտեսական քաղաքականությունը, որի պատճառով մեր երկրի բնակչությունը լավ չի ապրում ու դեռ մոտ ապագայում էլ չի ապրի, չնայած ՀՆԱ-ի աճին:
Դրանց կանդրադառնամ մի ուրիշ անգամ ....